©Ilona Brandwacht

Mijn stenen muur 19-03-2017

Er staat een muur om mij heen
Het is een stevige muur van steen
Deze muur heb ik gebouwd in jaren tijd
Ik raak hem helaas niet meer kwijt
Deze muur is meters hoog
En toch onzichtbaar voor het oog
Niemand komt er doorheen
Achter mijn muur voel ik me alleen

Ik heb moeite mensen te vertrouwen
Op wie kun je nog bouwen
Mensen binnen laten kan ik niet
Ben bang voor te veel verdriet
Het houd misschien mensen buiten
En het helpt mij mezelf af te sluiten
Maar als je niemand binnen kunt laten
Heb je ook niemand om mee te praten
Een mens vertrouwen is en blijft een punt
Maar het is me zo gegund

Mijn muur houd alles tegen
Storm, wind of regen
Maar soms doet het ook heel veel pijn
Als ik niet ben wie ik kan zijn
Soms zou ik willen
Dat ik kon stoppen met trillen
De moed had om de muur af te breken
En mensen aan te spreken

Ik wil beginnen mijn muur te beklimmen
En dan langzaam aan de muur te trimmen
Als ik er één neer leg
Haal ik ze steen voor steen weg
De muur krijgt dan breuklijnen
En langzamerhand begint hij te verdwijnen
Het enige dat ik vraag
Is hulp bij de eerste laag
Ik kan dit niet alleen
help mij door mijn stenen muur heen

©Ilona Brandwacht 19-3-2017

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2019 lifespoems

Thema door Anders Norén

This website uses cookies / deze website maakt gebruik van cookies
Privacy Policy
More
I ACCEPT COOKIES