©Ilona Brandwacht

Samen stap voor stap 14-01-2018

Er zijn van die dagen
Die je doen afvragen
Wie heeft dit verzonnen?
Waar ben ik toch aan begonnen?

Je hebt je doel niet meer voor ogen
De moed om te doen is gevolgen
Hoe kun je nu verder gaan
Opgeven is niet toegestaan

Je voelt je alleen en verlaten
Dit gevoel wil je maar niet loslaten
Toch voel je iets om je heen
Ben je dan toch niet alleen?

Er is iemand die zich om je ontfermd
Iemand je stiekem beschermd
De laatste tijd zie ik je steeds meer
Want mijn leven maakt een ommekeer

Er gebeuren zoveel dingen tegelijk
Voor mij allemaal belangrijk
Maar het word me soms teveel
Het grijpt me naar de keel

Gelukkig ben jij dan daar
Je staat voor me klaar
Je laat je niet afleiden
En help mij door me te begeleiden

Hoe moeilijk ik het soms ook vind
Ik ga toch door weer en wind
Want niets houd me nu nog tegen
Geen wind, sneeuw of regen

Met wat hulp kom ik er wel
Misschien niet zo snel
Maar elke stap vooruit is er weer één
Dan ben ik toch weer verder dan voorheen

©Ilona Brandwacht 14-01-2018

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2019 lifespoems

Thema door Anders Norén

This website uses cookies / deze website maakt gebruik van cookies
Privacy Policy
More
I ACCEPT COOKIES