©Ilona Brandwacht

Gevoelens van toen 21-01-2018

Elke keer voel ik me alleen en verlaten
Als ik uit het plaatje word weg gelaten
Mijn gevoel neemt dan de overhand
En zet mijn gedachten aan de kant
Ik ben Bang dingen te missen
Me ergens in te vergissen

Als de paniek het dan over neemt
Voelt alles vreemd
Kan de dagelijkse dingen niet doen
Zonder aan deze angst te voldoen
Ik probeer dit gevoel te negeren
Toch kan ik me er niet tegen verweren

Ik wil graag mijn eigen leven kunnen leiden
Maar laat me elke keer weer afleiden
Mentaal weet ik dat ik erbij hoor
Alleen mijn gevoel zorg ervoor
Dat ik niet meer kan relativeren
Nog Slecht kan communiceren

Vlucht dan in mijn wereldje weg
Hoor niet meer wat ik zeg
Ik tel dan maar tot tien
Om het maar niet te laten zien
Dat dit gevoel mijn hart doet breken
ik het niet durf uit te spreken

ik denk soms nergens bij te horen
Voel me dan helemaal verloren
Ik ben anders dan de rest
Toch ben doe ik altijd mijn best
Alleen is dat soms niet genoeg
Hoe hard ik ook ploeg

Het gaat met vallen en opstaan
Ik probeer me erdoorheen te slaan
Maar ergens in de gedachten van toen
Weet ik niet meer wat ik moet doen
De gevoelens blijven zo sterk
Hoe hard ik er ook aan werk

©Ilona Brandwacht 21-01-2018

Verder Bericht

Vorige Bericht

1 Reactie

  1. gatherers 18 februari 2018

    Good responsе in return of this matter with solid arguments and describing all about that.

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2019 lifespoems

Thema door Anders Norén

This website uses cookies / deze website maakt gebruik van cookies
Privacy Policy
More
I ACCEPT COOKIES