©Ilona Brandwacht

Te vroeg 14-06-2018

Alles kom harder binnen
Weet niet waar te beginnen
Ik heb het niet meer in de gaten
Wat is van belang en wat moet ik laten

Wanneer ik me er bij neerleg
Gaan mijn gedachten hun eigen weg
Ze gaan zo snel als een trein
En bezorgen mij koppijn

Ik ben de hele dag afwezig
Waar ben ik nu toch mee bezig
Ik kan er slecht over praten
Wil dit gevoel los kunnen laten

De stress word me allemaal teveel
Het is een dagelijks ritueel
De gedachten schieten door mijn hoofd
Ik voel me helemaal verdooft

Hoe sommige dingen kunnen gebeuren
Het Is om te betreuren
Het Begrijpen kan je soms niet
Dat zorgt voor veel verdriet

Zo jong het is niet zoals het hoort
Waarom? daarop krijg je nooit een antwoord
Het heeft een impact op iedereen
Samen komen we er wel doorheen

De tijd zal je hart niet helen
Maar kan het wel strelen
Je leert kijken naar de leuke dingen
De dingen die jullie samen doorgingen

Want als je je het afvraagt
Zolang je iemand in je hart draagt
Zal deze persoon altijd bij je zijn
Met dat in gedachten zakt de hoofdpijn

Helemaal loslaten zal niet lukken
Dit gevoel kan ik niet onderdrukken
Ik word er lichamelijk misselijk van
Zolang ik de druk maar aan kan

©Ilona Brandwacht

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2019 lifespoems

Thema door Anders Norén

This website uses cookies / deze website maakt gebruik van cookies
Privacy Policy
More
I ACCEPT COOKIES