©Ilona Brandwacht

Accepteren 30-07-2018

Ik wil mezelf leren kennen
Stoppen met altijd te rennen
Ik wil de wereld ervaren
Zonder dat ze me doet verzwaren

Bij Elke keer dat ik val
Komt er een paniekaanval
Ik ben bang voor wat er komen gaat
Weet me even geen raad

Hoe hard ik ook tot tien tel
Mijn ademhaling gaat te snel
Ik word licht in mijn hoofd
Alles voelt verdooft

Voor je het weet val je op de grond
En zit je daar op je kont
Dan moet je weer opstaan
Het is tijd er tegenaan te gaan

Zolang je dat kan accepteren
Kun je het tij laten keren
Je kunt je valkuil nu herkennen
En begint aan jezelf te wennen

Niet alles zal vanzelf gaan
Toch kun je de wereld aan
Weer een stapje verder gekomen
Je voelt de energie weer stromen

Iedereen heeft zijn goede en slechte dagen
Je hoeft je nooit meer af te vragen
Of je goed genoeg bent
Vraag het aan een ieder die je kent

In je korte leven nam je al heel wat horden
Je mag trots zijn op wie je bent geworden
Met opgeheven hoofd kun je over straat
Je bent je gewicht in goud waard

© Ilona brandwacht

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2019 lifespoems

Thema door Anders Norén

This website uses cookies / deze website maakt gebruik van cookies
Privacy Policy
More
I ACCEPT COOKIES