©Ilona Brandwacht

Alleen staan 16-08-2018

Soms moet je even alleen staan
Dan denk je, kan ik dit wel aan?
Je wilt graag zelfstandig zijn
Maar dit voelt als onbekend terrein

Je weet jezelf geen houding te geven
Je loopt voor je gevoel te zweven
Je voelt een onrust en een angst
Je voelt je op je bangst

Alles komt samen in deze dagen
Je durft het je niet af te vragen
Maar wanneer je alleen bent
Ga je piekeren, je gedachten afgewend

Wat als er iets gebeurd?
Door die gedachten word je meegesleurd
Ze razen door je hoofd als een trein
Je voelt je totaal niet fijn

Langzaam neemt de paniek toe
Je voelt je doodmoe
Dan is het tijd om je rust te nemen
Even los te komen van de problemen

Jezelf weer herpakken
Zodat de paniek weer kan zakken
Jezelf realiseren, ook dit kan over gaan
Je kunt prima op eigen benen staan

©Ilona brandwacht

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2019 lifespoems

Thema door Anders Norén

This website uses cookies / deze website maakt gebruik van cookies
Privacy Policy
More
I ACCEPT COOKIES