©Ilona Brandwacht

Alles tegelijk 10-03-2019

Het is weer zo laat
De tijd dat alles anders gaat
Voel me niet meer zoals voorheen
Waar gaat dit nu toch heen

Het vertrouwde gevoel is weg
Wat heb ik toch een pech
Het gaat even niet meer zoals ik wil
De hele wereld staat weer stil

Vooruit gaan zit er nu even niet bij
Ik kan alleen nog maar opzij
De tijd gaat te langzaam
Niets voel nu aangenaam

Voel de zenuwen door mijn lichaam gaan
Kan de druk niet meer aan
Vlucht weg van alles wat ik voel
Zo haal ik nooit mijn doel

Ik wil zo graag mezelf kunnen redden
Durf er gewoon niet op te wedden
Want bij elk beetje stress die ik ervaar
Komt mijn doel weer in gevaar

De gedachte van falen zit in mijn hoofd
Dit is niet wat ik mezelf had beloofd
Zou geloven in alles wat ik kan
Ineens gaat er niets meer volgens plan

Wil het kunnen delen met iemand
Het voelt alleen zo riskant
Wil niet tot last zijn
Maar dit voelt toch ook niet fijn

Altijd in het weekend komt het los
Dan ben ik dus weer de klos
Weet niet bij wie ik steun kan vinden
Weet niet hoe me niet op te winden

Het is iets waar niet naar uitkijk
Waarom komt alles toch altijd tegelijk
Hoe kun je dit ooit zelf begrijpen
Als je hem al meteen loopt te knijpen

Het wordt tijd dat ik dit leer
Al doe ik het fout keer op keer
Dit is een ware nachtmerrie
Maar ooit krijg ik dit onder de knie

©Ilona Brandwacht

Verder Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2019 lifespoems

Thema door Anders Norén

This website uses cookies / deze website maakt gebruik van cookies
Privacy Policy
More
I ACCEPT COOKIES