©Ilona Brandwacht

Autisme 12-08-2019

Je kunt het misschien niet aan mij zien
Maar ik tel regelmatig tot tien
Gewone dingen in het leven
Kunnen mij van binnen laten beven

Ik snap vaak niet wat er bedoeld word
Mijn aandachtsspan is maar kort
De dingen komen trager binnen
Ik moet vaak mijn angsten overwinnen

Ik ben anders dan iedereen
Ik beleef de wereld anders, in het algemeen
Ik zie de details die een ander niet kan zien
Ik leef hierdoor in mijn eigen wereld misschien

Soms is even de deur uit voor mij een hele taak
Dus gebeurd het me eigenlijk best vaak
Dat ik vlucht naar een voor mij veilige plek
Ergens waar ik niet alles op mezelf betrek

De meeste mensen begrijpen mij niet
Omdat je het van buiten niet aan mij ziet
Qua uiterlijk lijk ik gewoon zoals iedereen
Maar van binnen loopt alles door elkaar heen

Ik zie soms door de bomen het bos niet meer
Mijn gedachtes verwarren me dan elke keer
Dat doet van allerlei gevoelens oprakelen
Ik kan hierdoor niet goed schakelen

Alles in deze wereld gaat me veel te snel
Zeker als ik elke keer weer tot tien tel
De wereld is zo mooi in alle details, van groot tot klein
Ik ben zo trost dat ik een deel van deze wereld mag zijn

Ik heb autisme en geef nooit op
Ook al staat mijn wereld vaak op zijn kop
Ik heb oog voor dingen die ik niet zou willen missen
Ik zou mijn autisme niet willen wissen

Ik ben zoals ik ben
Ik loop liever dan dat ik ren
Ik heb de wereld lief zoals hij is
Er is niets dat ik in mijn leven nog mis

Ik ben tevreden met hoe het nu gaat
Zelf als mijn wereld zo af en toe stilstaat
Blijf ik op beide benen staan
En kan ik de hele wereld aan

©Ilona Brandwacht

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2019 lifespoems

Thema door Anders Norén

This website uses cookies / deze website maakt gebruik van cookies
Privacy Policy
More
I ACCEPT COOKIES