lifespoems

©Ilona Brandwacht

De corona strijd 01-05-2020

Het is allemaal begonnen toen corona piekte
Dat we gingen vechten tegen deze ziekte
Er zijn mensen die hebben angst
Vaak zijn de kwetsbaarste het bangst
Deze groep mensen vecht zo hard
Sommige staan helemaal apart
Ze zijn alleen de hele tijd
Zij vechten tegen de eenzaamheid

Voor degene die het niet ziet
Hun bezorgd het veel verdriet
De wereld die ze kende valt uiteen
Waar kunnen ze nu nog heen
Ze willen helpen om verspreiding te voorkomen
Maar alles is hun aan het dwarsbomen
De hulp mag niet aan huis komen
De telefoon gesprekken hebben het overgenomen

Alles is anders dan je bent gewent
Het gaat niet meer zoals gepland
Niet meer werken, ineens zoveel vrijetijd
Je raakt het spoor helemaal kwijt
Wat moet je nu toch doen?
Zonder de houvast van toen
Binnen blijven is van belang
Maar die gedachte maakt je bang

Je was je wereld aan het vergoten
Nu zit je weer opgesloten
In je eigen wereld trekt je je terug
Alles om je heen gaat vliegens vlug
Je kunt het allemaal niet meer aan
Het liefste zou je naar buiten gaan
Maar je houd je aan de regels zoals het hoort
Ook als dit betekend dat je ontspoort

Het risico op corona is te groot
De hulpverlening is je bondgenoot
Wees niet te bang, vraag om die hulp
Kruip niet terug in die schulp
Raak jezelf niet kwijt tijdens deze periode
Richt je op je aangeleerde methode

Je kunt dit ook verslaan
Ook jij kunt dit aan
Overwin de obstakels op je pad
Je bent zoveel verder dan je gedacht had

©Ilona brandwacht

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2020 lifespoems

Thema door Anders Norén