lifespoems

©Ilona Brandwacht

Het luik 21-06-2020

Ik heb het luik op slot
Dat maakt mijn leven kapot
Ik moet de dingen kunnen verwerken
Zorgen dat ze me niet langer beperken

Ik wil het los kunnen laten
Erover kunnen praten
Alles wat me is overkomen
Komt in vlagen terug in mijn dromen

Het hindert me in mijn dagelijks leven
Terwijl ik nog zoveel wil beleven
Ik wil zo graag vooruit gaan
Maar door mijn herinneringen blijf ik stilstaan

Bij elke stap die ik zet
Is er wel iets wat me belet
Het kan een gedachte zijn
Daardoor voel ik me weer heel klein
Het kan een gebeurtenis zijn
Die doet me dan onbewust pijn
Het kan zelf een gevoel zijn
Die ik niet ervaar als fijn

Het is moeilijk mijn luik open te zetten
Want waar moet ik dan op letten
Wat als ik het niet aan kan
Hebben we dan een actie plan

Ik ben bang voor wat er boven komt drijven
Wat als ik ga verstijven
Als ik niet meer ben wie ik nu ben
Wat als ik het liefste wegren

De reden dat ik het niet herinneren wil
Daar sta ik liever niet bij stil
Maar als ik er niets aan doe
Kom ik nergens meer aan toe

Die gedachte me bang
Want wat als ik het niet kan
Als ik het luik open zet
En alles voelt als een strak korset
Ik geen adem meer kan halen
Die gedachte die blijft maar malen
Het geeft me veel onrust
Maar het luik moet open, dit is een must!

©Ilona Brandwacht

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2020 lifespoems

Thema door Anders Norén