lifespoems

©Ilona Brandwacht

Vast op een rotonde 14-11-2021

Ik kan amper op mijn benen staan
Zie de tijd langzaam voorbijgaan
De tijd tikt weg per seconde
Ik zit vast op een rotonde
Eindeloos in rondjes lopen
Blijf ik op beter hopen

Ik doe zoveel met tegenzin
Dit is een strijd die ik niet win
Ik wil weer kunnen genieten
Zonder in paniek te schieten
Als ik niet alles overdenken zal
Is het of ik in het niets val

Wat te doen met al mijn vrije tijd
Wanneer die gedachtentrein niet meer rijdt
Ik vul dagen met overdenken en peinzen
Ik wil negens voor terug deinzen

Ik wil mezelf blijven
Zonder elke keer te verstijven
Als ik niet kan inschatten hoe iets gaat
Dan weet ik me echt geen raad

Ik raak dan in een staat van paniek
Voel me lichamelijk ook ziek
De onrust slaat dan toe
Ineens ben ik ontzettend moe

Ik vlucht voor deze onrust weg
Vind geen duidelijke uitleg
Ik sla op dat moment op de vlucht
En hoop dat het achteraf oplucht
Maar ondertussen gebeurt er zo veel
Het is een dagelijks ritueel

Ik loop steeds tegen hetzelfde aan
Ik wil blijven staan en tegelijk gaan
Alles in me zegt: vlucht weg van hier
Maar daarmee doe ik mezelf geen plezier
Voor mijzelf wil ik sterker kunnen zijn
En zie dit als een nieuw startsein

©Ilona Brandwacht

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2021 lifespoems

Thema door Anders Norén